CONTACT US : +62-857-278-885-32    

***The English translation is directly below the Dutch article***

Het zijn onzekere tijden

Het zijn onzekere tijden, mensen worden onzeker, omdat elke zekerheid langzaamaan wordt ondermijnd. Wat deze onzekerheid versterkt, is dat er geen geregistreerde historische gegevens beschikbaar zijn om op te leunen om te weten wat er gaat gebeuren. Het is een onzekerheid zonder een duidelijk einde in zicht. Waar is het dieptepunt, wanneer is het voorbij? Je ziet dat mensen niet durven los te laten, evenementen worden niet tegengehouden, waarschijnlijk tegen beter weten in, totdat er echt geen andere manier meer is. Op persoonlijk vlak proberen we ook vast te houden aan wat was. Maar is dat redelijk, want hoe eerder we loslaten, hoe eerder we het nieuwe kunnen accepteren? Het is moeilijk los te laten, omdat we helemaal niet weten waar het pad ons heen leidt.

Auteur: YS Koen - Klaten - 15 April 2020

Maar ik heb juist goed nieuws, er komt een tijd dat dit allemaal voorbij is en we over gaan tot wat dan het normale is. Het komt allemaal weer een keer goed. Wij, degene die midden in het leven staan, hebben het geluk aan onze zijde gehad, wij zijn nooit geconfronteerd met echte rampen die alles veranderden, dan bedoel ik hier oorlogen, of wereldwijde rampen die het leven compleet stil leggen. Ik zit geregeld met een oudere buurman te praten, hij heeft de 2de wereldoorlog nog mee gemaakt, als tiener moest hij werken in de kampen van de vijand. Toen hij geboren werd was er net een herstel gaande van de 1ste wereld oorlog. Nadat de 2de wereldoorlog was geëindigd begon de onafhankelijkheidsstrijd in zijn land. Dus was er totaal nog geen herstel mogelijk, waar Europe duidelijk aan het herstel begon te werken eind jaren veertig, daar was hier nog steeds sprake van die onafhankelijkheidsstrijd. Daarna is er nog een tijd van reformatie geweest, waar dat ook onnodige slachtoffers zijn gevallen.

Ze hadden geluk met al dat drama, de vijand had een gezicht. Deze keer is het anders, we worden geconfronteerd met een monster waarvan we zijn gezicht en staart niet kennen. We weten niet waar het begin is, wanneer we het einde kunnen zien. We weten allemaal dat het monster spookt, maar we weten niet wanneer het onze kleine cirkel zal binnenkomen, of het nu je familie en vrienden zijn die fysiek worden getroffen, of dat je leefomgeving wordt aangetast. Deze keer trekken er geen tanks door de straten, geen bommenwerpers die overvliegen, tenminste die vijand kondigde zichzelf van tevoren aan wanneer dat ze kwamen, je kon mensen eropuit sturen om de vijandelijke beweging te bekijken en erop te anticiperen. Deze keer is het anders, deze keer zijn we zenuwachtiger. We willen onze vrijheid, waarom zijn we verplicht binnen te zitten? Alles is deze keer anders, want als het ‘monster’ je samenleving binnendringt, betekent dit dat iemand van je groep de deur open heeft gelaten, wat ons achterdochtig maakt. Wie is nalatig, of onvoorzichtig, of nog erger, wie is egoïstisch en denkt alleen aan zichzelf en stelt zo waarschijnlijk zijn hele samenleving bloot aan de gevaren van dit ‘monster’ zonder na te denken over de veiligheid van de andere leden van uw samenleving?

Dit ‘monster’ is voor geen enkele tegenstander bang, iedereen kan worden blootgesteld aan de gevolgen, alle lagen van de mondiale samenleving kunnen worden aangetast. Rijk of arm, gezond of ziek, jong of oud, niets dat je beschermt tegen dit “geweld”. Je kunt het niet omkopen, je kunt er niet voor wegrennen, want het ‘monster’ zal je inhalen. Hoe meer je denkt dat je het alleen aankunt, hoe meer je ongelijk krijgt. We hebben elkaar nodig zonder elkaar te ontmoeten. Het mooie is dat je niet alleen bent, we moeten dit samen doen. Toch hebben we nog steeds genoeg eenzame strijders die niet aan anderen willen denken. Ik word overweldigd door verzoeken om investeringen in de verschillende financiële markten of derivaten daarvan. Maar de beurzen reageren helemaal niet zo vreemd, dus waarom zou ik? Iedereen die verrast werd door de scherpe daling van de aandelenmarkten werd beïnvloed door een bepaalde opioïde, omdat ze hallucineren. Hetzelfde geldt voor de heropleving van dezelfde beurzen. Echt waar, zijn we aan het einde van de marktdaling en is het nu weer een flinke klim omhoog? Alsjeblieft doe een beetje onderzoek en weet dat er weer een dip gaat komen, nog een herstel en dan weer de weg naar beneden. We zijn daar allemaal schuldig aan. De markt liegt niet, de markt keert zich niet tegen ons, de markt legt hooguit de fragiliteit van de samenleving en de zwakke staat van onze persoonlijke emoties bloot. We zijn hier allemaal massaal schuldig aan, want tijdens de vorige crisis hebben we de patiënt niet doodverklaard of laten genezen, in plaats daarvan hebben we de economie aan een infuus gelegd en af en toe een of andere opiaat toegevoegd. Waarom hebben we dit toegelaten, omdat we ons goed willen voelen. Tijdens de vorige crisis heb ik als een dwaze staan roepen, nee gillen dat het anders moest. Waarom deed ik dat? Ik heb een zoon en voor zijn generatie waren we de boel aan het vernietigen. Daar zijn de markten en economieën helemaal niet van herstelt. Nog erger, we hebben de wond alleen maar dieper gemaakt. Reeds voor dat er iets aan de hand leek, stond ik wederom als een roepende in de woestijn. Mensen hoorde me, reageerde verbaasd, maar gingen over tot de orde van de dag, alsof ik een melaatse was met de boodschap van een dronken gek.

Dan heb ik het hier dus niet over het virus dat over ons is gekomen, maar over de staat van de economie. Gelukkig ben ik niet de enige en heb ik mijn theorieën kunnen testen aan anderen die beter waren om hier uitleg over te geven. Alle tekenen waren allang aanwezig, maar het publiek was dronken van zijn eigen brouwsel. Ga niet de regering, of andere machthebbers de schuld geven, we krijgen wat we verdienen. We zijn allemaal schuldig aan de staat van de economie. Dat terzijde, het is een grote puinhoop, want we moeten nu dieper gaan om de etter uit de wond te verwijderen. Maar we hebben allemaal 1 groot geluk, we kunnen een schuldige aanwijzen; het “monster” wat wij nu COVID-19 noemen. Dit laat mij denken aan wat Nietzsche ons duidelijk probeerde te maken: “He who fights with monsters should be careful lest he thereby become a monster….  And if thou gaze long into an abyss, the abyss will also gaze into thee.” Het geluk is nu dus ook aan mijn zijde, want het monster doet het vuile werk voor mij en plotseling veranderd de aard van mijn boodschap in een bericht dat wel eens waar kan zijn. Dus houd ik wijselijk mijn mond, het was zo gemakkelijk geweest om nu het podium te beklimmen en gaan schreeuwen, zijn jullie nu wel wakker, ik riep al zo lang dat dit zou gaan gebeuren, ik had al die tijd gelijk. Waarom ik het dan toch niet doe is zo eenvoudig, het is allemaal niet om mij te doen.

Dit werkt zo bevrijdend, want er is niemand die mijn gedachten tegen zal houden, of mij een halt toe roepen, alleen komen er steeds meer mensen naar mij toe met een groot aantal vragen, kort samengevat komt het allemaal op hetzelfde neer; wat nu? Maar ook ik heb geen profetische gaven, ook voor mij is dit een onzekere tijd. Ik kan alleen vertellen waar ik zelf rekening mee houdt. Er is 1 groot geluk aan mijn zijde, al enige tijd heb ik afstand genomen van de dagelijkse leiding van mijn ondernemingen. Omdat ik bepaalde vrijheden wil hebben om de ondernemingen klaar te stomen voor de toekomst, daarvoor ben ik met een innovatieproject bezig, die veel verder gaat dan alleen de onderneming, dit is voor de hele sector waar wij ons in begeven met deze onderneming. Degene die de dagelijkse leiding in handen heeft is het tegenover gestelde van mij, ik wil vooruit, paden bewandelen die nog niet genomen zijn, daarbij alles doen wat nodig is om dat mogelijk te maken. Maar de algemeen directeur van de onderneming is juist zeer conservatief en zal als eerste op de rem trappen wanneer ik te veel overtuigd wordt van mijn eigen denken en zend mij terug naar de tekentafel om het beter te doen. Om een lang verhaal kort te houden, onze onderneming heeft geen schulden anders dan bij de interne aandeelhouders. Wij hebben geen externe aandeelhouders, dus daarmee ook geen externe schulden. Het goede daaraan is dat hoe dan ook, onze onderneming dit zal overleven.

Dat klinkt tegenstrijdig met waar ik dit artikel mee begon, dat we moeten proberen los te laten. Want er valt nog niets los te laten, aangezien alles nog in ontwikkeling is, de uitkomst zal misschien anders zijn als dat wij in eerste instantie voor hadden gehoopt. Maar dat is het pad van ontwikkeling, eigenlijk zouden wij moeten praten over doorontwikkeling.

We zijn ondernemers, dus laten we hier verder praten over ondernemen. Wat als jij niet in hetzelfde vaarwater begeeft als waar wij ons bevinden? Alleen jij kan daar antwoord op geven, jij weet de staat van jouw onderneming. Misschien heb jij totaal geen last van de gevolgen van dit COVID-19 virus, maar weet je zeker dat jouw onderneming ook schadevrij door de storm van de aankomende economische crisis zal zeilen? Wat als jouw onderneming nu al onder water staat? Je moet in ieder geval niet in een hoekje gaan zitten, in elkaar kruipen terwijl de klappen vallen. Actie zal er ondernomen moeten worden, wat is er nog te redden, is het de moeite waard om te redden wat er te redden valt, of kun je beter een zandbank opzoeken en daar het schip op laten lopen. Ja niemand zal vrij van averij zijn, ook wij ontspringen die dans niet. Maar kijk voorbij de horizon, wat is er achter te vinden. In een afgeslankte vorm, kun je dan verder met jouw onderneming, of is het beter om de schade te beperken, zoals ik eerder schreef op een zandbank laten lopen en de schade beperkt houden. Want dan ben jij ook instaat om een nieuwe start, of doorstart te maken. Niemand weet hoe lang dit gaat duren, niemand weet hoe erg dat de economische crisis zal toeslaan. Maar wat we nu wel weten is dat het een bloedbad wordt, als binnen 3 weken in de V.S. voor 13% van de totale arbeidsmarkt een ontslagvergunning is aangevraagd, dan mag je er van uit gaan dat het minstens net zo gruwelijk zal worden voor de werkgelegenheid in Europa. Mensen die een besteedbaar inkomen hebben zijn degene die de economie aan de gang houd. Ook al heb jij een bedrijf wat in de service sector voor bedrijven zit, kijk dan eens naar de eindconsument van jouw opdrachtgevers, weet jij zeker dat jouw opdrachtgevers niet gaan lijden onder de crisis?

Mijn voorspelling is dat ruim 60% van de mensen die hun baan gaan verliezen in de komende tijd niet meer een soortgelijke baan hoeven terug te verwachten. Want als er al kapitaal beschikbaar is wat moet worden geïnvesteerd, dan is dat zeker niet in dezelfde maten als voorheen voor personeel. Want wat maar weinigen zich hebben willen, of durven realiseren, we zijn er niet productiever op geworden met zijn allen, dus dat moet ergens gecompenseerd worden, want de loonkosten voor werkgevers zijn de laatste 10-tallen jaren wel degelijk gestegen. Dus zal de investering richting versnelde innovatie worden gedreven. Kunnen wij als ondernemers verwachten dat het drukker wordt op onze marktplaatsen, dat heeft de vorige crisis wel laten zien, massaal werd er gepromoot om toch vooral het heft in eigen hand te nemen en vooral ZZP’er te worden. Die tendens wordt gegarandeerd voortgezet, als er toch niet een ander konijn uit de hoge hoed wordt getoverd door de verschillende overheden. Waar heb ik het dan over? Het Universeel Basisinkomen, het zou mij niets verbazen als die optie in een keer wordt geïntroduceerd, alsof het een doekje voor het bloeden is. Dit moeten we echt niet willen met zijn allen, het is getuige van armoede dat wij als samenleving niet met een creatievere oplossing kunnen komen dan een Universeel Basisinkomen, A, hoe gaan we dat financieren, oh ja belastingverhoging, hoe creatief als de laatste jaren de koopkracht al ontiegelijk is afgenomen. Die belastinginkomsten kunnen veel beter besteed worden aan andere zaken zoals scholing en zorg en veiligheid. B, denk je echt dat dit Universeel Basisinkomen zonder gevolgen zal blijven. Mocht je nu al denken dat je niets te vertellen hebt over de beslissingen van de overheid, dan moet je nog maar eens nadenken wanneer dat jij je hand gaat ophouden en dat Universeel Basisinkomen gaat opstrijken.

Wat ik hier probeer aan te geven, blijf realistisch in je mogelijkheden. Jij hoeft niet buiten de boot te vallen als straks alles voorbij is. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Je hebt een ongelooflijke mazzel bij deze situatie, er is helemaal niemand die jou verantwoordelijk kan houden als jouw onderneming het niet gered heeft. Waar dat anderen al praatte over de “Black Swan Theory” van Nassim Taleb gedurende de 2007-08 crisis, hoe gaan ze dit dan noemen? Dat was een gebeurtenis die nog te voorspellen was, men koos ervoor om het niet te zien en wie dat het toen verkondigde daar werd gewoon niet naar geluisterd. Ik begrijp dat ergens wel, wie wil er nu de hele dag doemdenken. Maar als ondernemer heb je een verantwoordelijkheid, jegens jouw bedrijf, je klanten, opdrachtgevers, maar ook zeker naar je werknemers. Maar dit is zo anders, deze crisis is aangewakkerd door een gezichtsloos “Monster”. Dus niemand die het jou nu zal nadragen als jouw bedrijf onderuit wordt getrokken. Dit houdt in dat je weer een nieuwe kans krijgt, ook voor degene die in sterk afgeslankte vorm doorgaan. Het zal je deze keer worden gegund, men zal zelfs bewonderenswaardig naar je kijken hoe flexibel je bent. Er is echter een grote MAAR, je moet wel aantonen dat je iets van al die ellende hebt geleerd.

“Everything is great about war, except all the destruction.” -Eric Weinstein

Gebruik nu de tijd om alles te herzien. Wij doen dat ook binnen ons bedrijf, wij hebben het drukker dan ooit en ik maak geregeld weer dagen van 18-uur, zeven dagen in de week. Mij hoor je daar niet over klagen, mijn achterban begrijpt dat als geen ander. Ik kijk niet naar de berg werk die nog verzet moet worden, ik pak iets van de stapel en ga aan de slag. Ik heb hier grote mazzel, want al het werk wat gedaan moet worden heeft niet een deadline, het moet gewoon gedaan worden. Daarom houd ik ook ruimte als mijn mailbox volstroomt met problemen van anderen. Dat was al mijn taak om andere ondernemers te helpen, al is het maar om die spiegel voor te houden en te laten zien wat er naar mijn mening verkeerd gaat. Maar er is zijn ook directe vragen voor assistentie, die proberen wij ook te vervullen. Dat zou jij ook moeten proberen, neem ieder product, kijk naar wat verbeterd kan worden. Neem eens contact op met klanten en ga vragen stellen over hun beleving bij jouw product, de meeste van ons zitten toch in hetzelfde schuitje, dus zal je sneller mensen bereidt vinden om over jouw vragen na te denken en er een conversatie over te hebben. Juist nu is het de tijd om aan die klantenbinding te doen, of je netwerk onderhouden door interesse te tonen. Dit is de tijd dat je “goodwill” kunt kweken. Neem iedere procedure binnen jouw onderneming onder de loep, wat kan beter, wat kan efficiënter? Er is meer werk dan je denkt. Je moet het wel doen, want niemand anders zal het voor jou doen. Nu is het de tijd dat je controle neemt over jouw toekomst. Weet je niet hoe, werp een lijntje uit door mij een mail te sturen en gegarandeerd neem ik contact met je op. Je bent hier niet alleen, maar jij moet het doen. Succes, zorg dat je wint.

 

These are uncertain times

These are uncertain times, people are becoming insecure, because every certainty is slowly being undermined. What reinforces this uncertainty is that there is no recorded historical data available to lean on to know what is going to happen. It is an uncertainty without a clear end in sight. Where is the low point, when is it over? You see that people do not dare to let go, events are not stopped, probably against better judgment, until there is really no other way. On a personal level, we also try to cling to what was. But is that reasonable, because the sooner we let go, the sooner we can accept the new? It is difficult to let go, because we do not know at all where the path leads us.

Author: YS Koen – Klaten – 15 April 2020

But I have good news, there will come a time when this is all over and we will move on to what is normal. It will all work out again. We, the ones who are in the middle of life, have had luck on our side, we have never been confronted with real disasters that changed everything, I mean wars here, or global disasters that completely stopped life. I regularly talk to an older neighbor, he went through World War II, as a teenager he had to work in the labor camps of the enemy. When he was born, there was just a recovery from the 1st world war. After the 2nd World War ended, the independence struggle started in his country. So, there was no recovery at all, where Europe clearly started working on the recovery in the late 1940s, there was still that independence struggle here. After that there has been another time of reformation, where unnecessary victims have also fallen.

They were lucky with all that drama; the enemy had a face. This time is different, we are confronted with a monster of which we do not know his face and tail. We don’t know where the beginning is when we can see the end. We all know that the monster is haunted, but we don’t know when it will enter our little circle, whether it’s your family and friends being physically affected, or your living environment being affected. This time, no tanks pull through the streets, no bombers flying overhead, at least that enemy announced themselves when they came, you could send people out to watch and anticipate the enemy movement. This time is different, this time we are more nervous. We want our freedom, why are we obliged to sit inside? Everything is different this time, because if the “monster” invades your society, it means that someone in your group has left the door open, making us suspicious. Who is negligent, or careless, or even worse, who is selfish and who thinks only about himself and thus probably exposes his entire society to the dangers of this ‘monster’ without thinking about the safety of the other members of your society?

This ‘monster’ is not afraid of any opponent, everyone can be exposed to the consequences, all layers of global society can be affected. Rich or poor, healthy or sick, young or old, nothing that protects you against this “violence”. You can’t bribe it, you can’t run from it, because the “monster” will overtake you. The more you think you can handle it alone, the more you will be proven wrong. We need each other without meeting. The great thing is that you are not alone, we have to do this together. Yet we still have enough lonely fighters who don’t want to think about others. I am overwhelmed by requests for investments in the various financial markets or derivatives thereof. But the stock exchanges don’t respond that strange at all, so why should I? Anyone who was surprised by the sharp decline in the stock markets was affected by a certain opioid because they hallucinate. The same goes for the revival of the same exchanges. Really dude, are we at the end of the market drop and is it a big climb up again? Please do a little research and know that there will be another dip, another recovery and then the way down again. We are all guilty of that. The market does not lie, the market does not turn against us, at the most the market exposes the fragility of society and the weak state of our personal emotions. We are all massively guilty of this, because during the previous crisis, we did not declare the patient dead or heal it, instead we drip-fed the economy and occasionally added some opiate. Why did we allow this, because we want to feel good? During the previous crisis I have been shouting like a fool, no, screaming that it had to be done differently. Why did I do that? I have a son and we were destroying it for his generation. The markets and economies have not recovered from this at all. Even worse, we’ve only deepened the wound. Even before something seemed to be going on this time, I once again stood like a cry in the desert. People heard me, reacted in surprise, but went about the order of the day, as if I were a leper with the message of a drunk madman.

Then I am not talking here about the virus that came on us, but about the state of the economy. Fortunately, I’m not alone and have been able to test my theories on others who were better at explaining this. All the signs were there for a long time, but the audience was drunk on his own brew. Don’t blame the government or other rulers, we’ll get what we deserve. We are all guilty of the state of the economy. That aside, it is a big mess because we have to go deeper now to remove the pus from the wound. But we are all very lucky, we can pinpoint a guilty one; the “monster” what we now call COVID-19. This reminds me of what Nietzsche tried to tell us: “He who fights with monsters should be careful lest he thereby become a monster. And if thou gaze long into an abyss, the abyss will also gaze into thee.” Luck is now also on my side, because the monster is doing the dirty work for me and suddenly the nature of my message changes into a message that may be true. So, I wisely keep my mouth shut, it would have been so easy to climb the stage and start screaming, are you awake now, I kept telling it for so long that this was going to happen, I was right all along. Why I don’t do this is so simple, this all is not about me.

This is so liberating, because there is no one who will stop my thoughts or stop me, only more and more people come to me with a large number of questions, in short it all comes down to the same thing; what now? But I also have no prophetic gifts, this is also an uncertain time for me. I can only tell what I take into account myself. There is 1 great luck on my side, for some time I have distanced myself from the daily management of my companies. Because I want to have certain freedoms to prepare the companies for the future, I am involved in an innovation project that goes much further than just the company, this is for the entire sector in which we are involved with this company. The one who is in charge of the daily management is the opposite of me, I want to move forward, walking paths that have not yet been taken, doing everything necessary to make that possible. But the CEO of the company is very conservative and will be the first to step on the brakes if I become too convinced of my own thinking and send me back to the drawing board to do better. Long story short, our company has no debts other than with its internal shareholders. We have no external shareholders, therefore no external debts. The good thing is that anyway, our company will survive this.

That sounds contradictory to what I started this article with, that we should try to let go. Because there is still nothing to let go, as everything is still in development, the outcome may be different as we had initially hoped for. But that is the path of development.

We are entrepreneurs, so let’s talk about entrepreneurship here. What if you don’t go in the same waterway as we are? Only you can answer that, you know the state of your company. Maybe you are not at all bothered by the consequences of this COVID-19 virus, but are you sure that your company will also sail damage-free through the storm of the upcoming economic crisis? What if your company is already under water? In any case, you should not sit in a corner, huddle together while the blows fall. Action will have to be taken, what can still be saved, is it worth saving what can be saved, or is it better to find a sandbar and let the ship walk on it. Yes, no one will be free from damage, we also will not spring that dance. But look beyond the horizon, what’s behind it. In a slimmed-down form, you can then continue with your business, or it is better to limit the damage, as I wrote on a sandbar and keep the damage limited. Because then you are also able to make a new start, or restart. Nobody knows how long this will take, nobody knows how bad that the economic crisis will hit. But what we do know now is that it will be a massacre, if within 3 weeks in the US, 13% of the total job market loses their job, you can assume that it will be at least as horrifying for unemployment in Europe. People who have disposable income are the ones who keep the economy going. Even if you have a company that is in the B2B service sector, take a look at the end consumer of your clients, are you sure that your clients will not suffer from the crisis?

My prediction is that more than 60% of people who will lose their job will no longer have to expect a similar job in the near future. Because if there is already capital available that needs to be invested, it is certainly not in the same sizes as before for labor. Because what a few have wanted, or dared to realize, we have not become more productive together, so that has to be compensated somewhere, because the wage costs for employers have indeed increased in the past decades. So, the investment will be driven towards accelerated innovation. As entrepreneurs we can expect that it will become busier on our marketplaces, as the previous crisis has shown. It was then massively promoted to mainly take matters into your own hands, become a Small-Entrepreneur. That trend is guaranteed to continue if no other rabbit is pulled out of the hat by the various authorities. What am I talking about? The Universal Basic Income, I would not be surprised if that option is introduced at once, as if it were a cloth for bleeding. We really should not want to do this at all, it testifies to mental poverty that we as a society cannot come up with a more creative solution than a Universal Basic Income. A, how are we going to finance that, oh yes tax increase, how creative if the purchasing power has already decreased enormously in recent years. These tax revenues can be spent much better on other matters such as education, healthcare and safety. B, do you really think this Universal Basic Income will remain without consequences? If you already think that you have nothing to say about the decisions of the government, then you have to think again when you are going to hold up your hand and that you are going to get that Universal Basic income.

What I try to indicate here, remain realistic in your possibilities. You don’t have to fall by the wayside when everything is over. I can’t say it often enough. You are incredibly lucky in this situation, there is no one at all who can hold you responsible if your company has not made it. Where others already talked about Nassim Taleb’s “Black Swan Theory” during the 2007-08 crisis, what are they going to call this? That was an event that was predictable, they chose not to see it and whoever announced it at the time was simply not listened to. I understand that somewhere, who wants doom thinking all day. But as an entrepreneur you have a responsibility towards your company, your customers, but also towards your employees. But this is so different, this crisis has been fueled by a faceless “Monster”. So, no one will blame you if your company is pulled down. This means that you get a new chance, even for those who continue in a very slimmed down form. It will be awarded to you this time; people will even look at you admirably how flexible you are. However, there is a big BUT, you have to demonstrate that you have learned from all that misery.

“Everything is great about war, except all the destruction.” -Eric Weinstein

Now use the time to review everything. We also do that within our company, we are busier than ever, and I regularly make 18-hour days again, seven days a week. You don’t hear me complaining about that, my supporter-network understand that better than anyone. I do not look at the mountain of work that still has to be done, I take something from the pile and get started. I’m very lucky here, because all the work that needs to be done doesn’t have a deadline, it just has to be done. That is why I also keep space when my mailbox is flooded with problems from others. That was already my job to help other entrepreneurs, if only to hold up that mirror and show what I think is going wrong. But there are also direct questions for assistance, which we try to fulfill. You should try that too, take every product, see what can be improved. Please contact customers and ask questions about their experience with your product, most of us are in the same boat anyway, so you will find people more willing to think about your questions and have a conversation about them. Now is the time to engage in customer loyalty or maintain your network by showing interest. This is the time when you can cultivate “goodwill”. Take a close look at every procedure within your company, what could be better, what could be more efficient? There is more work than you think. You have to do it because no one else will do it for you. Now is the time to take control of your future. Don’t know how, drop a line by sending me an email and guaranteed I will contact you. You are not alone here, but you must do it. Good luck and make sure you win.